سورت و بسته بندی کشمش

۱- انواع تولیدات:

ردیف تولیدات مشخصات فنی ظرفیت اسمی
۱ کشمش سبز و پلویی حداکثر رطوبت ۱۷ % یکدست با مشخصات و ویژگی های مندرج در استاندارد ملی ایران به شماره ۲۳۳۹ ۱۰۰۰ تن

 

۲- فرآیند تولید:

۱) بوجاری

۲) شستشو

۳) گوگرد زنی

۴) خشک کردن

۵) دم گیری

۶) بوجاری

۷) سورت

۸) بسته بندی

 

۳- ویژگی های فرآیند، نکات فنی و شرایط عملیاتی:

روش فرآیند سورت و بسته بندی کشمش در تمامی واحد ها یکسان می باشد و اختلاف های موجود بین واحد های مختلف تولیدی فقط به میزان اتوماسیون دستگاه های در خط تولید مربوط می گردد. اساس فرآیند بر عملیات بوجاری، شستشو و سورت و درجه بندی کشمش استوار است. انگور به یکی از روش هایی که در بخش کشاورزی یا کارگاه های سنتی مرسوم می باشد، خشک شده تبدیل به کشمش می گردد و کشمش به این واحد های صنعتی تحویل داده می شود. در بوجاری مقدماتی ساقه های بزرگ و چوب خشک خوشه ها و نظایرآن که قابل تفکیک است توسطدستگاه جدا می گردد. شن و سنگ ریزه و نظایرآن نیز توسط دستگاه های مخصوص جدا می گردد. کشمش بوجاری شده باید در مراحل بعدی شستشو گردد، چراکه ممکن است در مراحل مختلف عملیات مقدماتی از جمله برداشت، تیزآبی، خشک کردن و حمل و نقل آلوده به گرد و خاک شده واین آلودگی ها مقدار زیادی از کیفیت محصول کم می نماید و باعث پایین آمدن درجه محصول می شود. در دستگاه شستشو، کشمش شسته شده و آب گیری می شود. بعد از شستشو برای روشن شدن رنگ کشمش و تا اندازه ایی برای جلوگیری از فعالیت حشرات، قارچ ها، عمل گوگرد زدن را انجام می دهند. در واحد های تولیدی می بایستی اطاقک مخصوص گوگردزنی تعبیه شده باشد. طبق های حاوی کشمش را روی چرخ های دستی گذاشته و به داخل اطاق گوگرد زنی هدایت    می نمایند. معمولاً ابعاد اطاقک ها طوری ساخته می شود کمی بیشتر از حجم کلی طبق های حاوی کالا باشدو فاصله هر طبق از طبق دیگر حدود۱۵ سانتیمتر باشد. طبق های حاوی کشمش در اطاق به نحوی روی هم چیده می شود که گاز و هوا بتواند از لا به لای طبق ها به راحتی عبور کرده و به کلیه محصول داخل طبق ها برسد و پس از آن گوگرد را می سوزانند. گوگرد را می توان م در خارج از اطاق دود سوزاند و دود آن را به داخل هدایت نمود و هم می توان عمل سوزاندن را داخل اطاق انجام داد در هر دو حالت گوگرد را در داخل گودالی کوچک و یا در منقل و سینی و نظایرآن ریخته و آتش می زنند، در صورتی که گوگرد در خارج از اطاق سوزانده شود گاز انیدرید سولفورغیر تولید شده به قسمت بالای اطاق دود گوگرد زنی وارد شده و از  آن جا بوسیله منافذی وارد اطاق می گردد. و هوا مورد احتیاج برای احتراق از قسمت پایین اطاق وارد می شود، انیدرید سولفور تولید شده از لا به لای طبق های میوه عبور نموده و به علت سنگینی آن به سمت پایین اطاق حرکت می کند. مقدار گوگرد مورد احتیاج برای هر متر مکعب اطاق گوگرد زنی ۸۰-۴۰ گرم بوده و طول مدت ود دادن ۳ الی ۶ ساعت است. مطابق استاندارد ملی ایران مقدار انیدرید سولفورغیر مجاز می باشد. بعد از شستشو و دود دادن محصول باید بلافاصله خشک گردد وآبی که در نتیجه شستشو جذب کشمش شده است گرفته شود تا از فساد و تخمیر جلوگیری گردد. در این مرحله برای خشک کردن کشمش از گرم خانه و یا دستگاه خشک کن استفاده می کنند، درجه حرارت مناسب برای خشک کردن کشمش حدود ۶۰ درجه سانتیگراد است و مدت زمان لازم جهت خشک کردن محصول تابعی است از نوع و رقم محصول و میزان آبی که در اثر شستشو جذب کرده است، به هر حال باید در نهایت رطوبت کشمش از ۱۷% تجاوز ننماید. بعد از اینکه کشمش خشک شد، خنک می گردد و وارد دستگاه دم گیری می شود تا عمل دم گیری انجام گیرد. در حین عمل دم گیری روغن های مایع مخصوصی  (این روغن ها می بایستی از نوع گرید خوراکی باشند، شرایط عمل روغن ریزی در قسمت دستگاه ها توضیح داده شده است) اضافه می شود تا هم از چسبندگی کشمش جلوگیری شود و هم باعث جلا و درخشندگی کشمش می گردد. در موقع دم گیری باید رطوبت کشمش مناسب بوده و در حد استاندارد باشد چون اگر خیلی خشک باشد پوسته نیز همراه دم کنده می شود و باعث پایین آمدن کیفیت خواهد شده و بالا بودن رطوبت نیز مانع عمل دم گیری می شود. پس از دم گیری کشمش های روی غربالهای مخصوص با درجات مختلف قرار داده شده و طی آن کشمش های ریز و درشت ساقه های و سایر مواد خارجی که در کشمش باقی مانده است جدا می گردد و به عبارت دیگر نا خالصی های کشمش گرفته می شود و به دنبال آن جهت کنترل نهایی کشمش های غربال شده وارد ریل های مخصوص یا نوار نقاله شده و از دو طرف نوار انواع مواد خارجی دیگر و همچنین دانه های نارس آسیب دیده صدمه دیده و آفت زده و نظایر آن تفکیک می شود. بطوری که در خاتمه،    کشمش های تهیه شده از نظر نوع و اندازه یکدست و یکنواخت می گردد. بعد از تمامی این عملیات انواع کشمش بسته به نوع و درجه آنها آماده بسته بندی می گردد. بعد از بسته بندی محصول به انبار هدایت می گردد. روش دیگری نیز برای تولید می باشد و آن استفاده از دستگاه اتوماتیک سولفور زنی بجای اطاقک دود و دستگاه درایراتوماتیک بجای اطاقک خشک کن، مسلماً محصول بوجود آمده از چنین روشی کیفیت بالاتری نیز دارد ولی هزینه ساخت چنین ماشین آلاتی نیز بالا خواهد بود. مظافاٌ برای اینکه در صورتی که دقت بیشتری را در امر تولید با دستگاه های روش اول مبذول گردد می توان محصولی با کیفیت خوب در حد روش دوم بدست آورد.

۴- مواد اولیه اصلی:

ردیف مواد اولیه اصلی مشخصات فنی مصرف سالیانه تأمین
۱ کشمش از نوع کشمش پلویی و کشمش سبز ۱۱۰۰۰۰۰ کیلوگرم  
۲ کارتن به صورت فله و بسته بندی ۱۱۳۶۲۵ عدد  
۳ گوگرد جهت ضدعفونی و روشن کردن رنگ کشمش ۱۳۳۳۲ کیلوگرم  
۴ نوارچسب کاغذی جهت بسته بندی ۱۷۰۴۳۷۵ متر  
۵ روغن مخصوص جهت پوشش و جلاء و جلوگیری از چسبندگی ۱۰۷۱۰ کیلوگرم  
۶ کاغذ مومی جهت جلوگیری از نفوذ رطوبت در کارتن ۵۹۰ کیلوگرم  
۷ سلفون جهت بسته بندی ۲۵۰ گرمی ۱۰۲۰۰ کیلوگرم  

 

 

 

 

۵- ماشین آلات و تجهیزات اصلی(فرآیند تولید، آزمایشگاه و تعمیرگاه):

ردیف ماشین آلات و تجهیزات مشخصات فنی تعداد تأمین
۱ بوجاری به صورت الک های لرزان همراه با الکترود موتور ۲  
۲ شستشو برای جدا سازی گل و لای چسبیده به کشمش، استوانه توری شکل ۱  
۳ شن گیر استوانه ای که با جریان آب کار می کند ۱  
۴ سانتریفوژ استوانه ای مشبک برای گرفتن آب اضافی کشمش ۱  
۵ ریزگیر جداکننده کشمش ها ۱  
۶ دم گیر مانند سانتریفوژ دوجداره استوانه مشبک و بدون سوراخ ۱  
۷ پوش گیر _ ۲  
۸ مکنده ۲  
۹ سورت ۶ متری به عرض ۸۰ متر ۱  
۱۰ نوار نقاله جهت حمل و نقل ۱۰  
۱۱ اطاقک خشک کن مشعل ۲۸۰ هزار کلومتر، کالری پنکه کوکر و دود خانه ۴  
۱۲ ماشین بسته بندی برای بسته بندی در نایلون و سلفون ۱  

 

۶- تعداد کارکنان:

مدیریت کارشناسی تکنسین کارگرماهر کارگرساده کل کارکنان
۱ ۰ ۴ ۴ ۱۶ ۳۱

 

۷- کل انرژی مورد نیاز:

توان برق(کیلووات) آب روزانه(مترمکعب) سوخت روزانه(گیگاژول)
۱۰۷ ۱۵ ۸

 

۸- زمین و ساختمان ها(مترمربع):

زمین سالن تولید کل انبارها کل زیربنا
۷۶۰۰ ۸۸۲ ۱۰۵۵ ۲۱۶۲

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *